Diagnoza neurologopedyczna dzieci
Diagnoza neurologopedyczna to pierwszy i kluczowy krok w procesie terapii neurologopedycznej. Jej celem jest kompleksowa ocena funkcjonowania mowy, języka oraz umiejętności komunikacyjnych dziecka lub osoby dorosłej w kontekście zaburzeń neurologicznych.
Jak przebiega diagnoza?
Proces diagnozy neurologopedycznej obejmuje:
szczegółowy wywiad z pacjentem lub opiekunem, dotyczący rozwoju, zdrowia oraz funkcjonowania w codziennych sytuacjach,
ocenę rozumienia i nadawania mowy, artykulacji, głosu oraz komunikacji niewerbalnej,
analizę budowy i funkcji narządów mowy (języka, warg, podniebienia),
obserwację zachowań komunikacyjnych w sytuacjach naturalnych,
w razie potrzeby – konsultację z innymi specjalistami oraz zalecenie dodatkowych badań (np. neurologicznych, foniatrycznych, psychologicznych).
Kiedy warto zgłosić się na diagnozę?
Diagnoza neurologopedyczna jest zalecana w przypadku:
opóźnionego rozwoju mowy,
zaburzeń artykulacji, płynności mowy (np. jąkania),
trudności z jedzeniem i połykaniem (dysfagia),
afazji – zaburzeń mowy po udarze lub urazie mózgu,
dyzartrii – zaburzeń artykulacji wynikających z uszkodzeń układu nerwowego,
spektrum autyzmu,
zespołów genetycznych i rozwojowych,
porażenia mózgowego i innych zaburzeń neurologicznych.
Co dalej?
Po zakończeniu diagnozy tworzony jest indywidualny plan terapeutyczny, dostosowany do potrzeb i możliwości pacjenta. To on stanowi podstawę do rozpoczęcia skutecznej terapii neurologopedycznej.