Kiedy do logopedy z niemowlakiem?

Drogi Rodzicu.

Warto skorzystać z konsultacji u terapeuty specjalizującego się w pracy z niemowlakami, gdy obserwujemy następujące problemy:

NOWORODEK: 0-1 MIESIĄC ŻYCIA

  • Problemy z nakarmieniem dziecka/ piersią lub butelką/,
  • Cmokanie, klikanie podczas jedzenia,
  • Trudności z uchwyceniem piersi, butelki,
  • Połykanie powietrze podczas karmienia,
  • Prężenie się , odpychanie, złoszczenie podczas karmienia,
  • Szybka  męczliwość, zasypianie,
  • Spadek masy ciała, słabe przybieranie na wadze,
  • Brak rytmu dobowego w zakresie pór karmienia- dziecko cały czas ,, wisi’’ ma piersi, butelce, mało zjada,
  • Karmienie dla mamy jest bolesne,
  • Masz kłopoty z dobraniem odpowiedniej butelki dla dziecka,
  • Podczas karmienia butelką, pokarm wylewa się bokami, dziecko krztusi się, zbyt szybko pije,
  • Usta Twojego maluszka są często otwarte,
  • Śpi z otwartą buzią, a Jego język leże na dole- na dnie jamy ustnej,
  • Położna, doradca, pediatra zasugerowali, że dziecko może mieć skrócone wędzidełko języka, wargi,
  • Należy przygotować dziecko do zabiegu frenotomii /podcięcia wędzidełka języka lub wargi/.


NIEMOWLAK: 1-12 
MIESIĄC ŻYCIA

  • Nadal występują problemy z karmieniem i jedzeniem opisane powyżej,
  • Należy zdiagnozować wędzidełko języka, wargi, przygotować dziecko i Rodziców do zabiegu frenotomii,
  • Pojawiają się problemy w zakresie rozszerzania diety: nie wiesz jaką pozycję dobrać, ponieważ dziecko jeszcze nie siada samodzielnie,
  • Jaką wybrać odpowiednią łyżeczkę, kubeczek i jak prawidłowo karmić, żeby maluszek jadł, a nie wypluwał,.
  • Dziecko krztusi się i dławi na małych i większych grudkach,
  • Niechętnie reaguje na podawanie kawałków, nie jest zainteresowane jedzeniem, nie chce go dotykać,
  • Nie potrafi pić z kubka otwartego,
  • Musisz zabawiać dziecko zabawkami, telefonem, czyli odwracać Jego uwagę od jedzenia,
  • Ma otwartą buzię, język leży na dole, słabo się rusza na boki i do góry,


NIE OBSERWUJESZ NASTĘPUJĄCYCH UMIEJĘTNOŚCI KOMUNIKACJI I MOWY W WIEKU 6-12 
MIESIĘCY ŻYCIA
/na podstawie kwestionariuszy do oceny rozwoju komunikacji i języka dzieci Joanny Pałasz/.

  • Odwraca się, gdy je wołasz po imieniu,
  • Reaguje uśmiechem na uśmiech,
  • Potrafi zakomunikować NIE-poprzez ruchy głową,
  • Bawi się w A KU-KU,
  • Pojawia się gaworzenie- ciągi sylab ba-ba, ma-ma, pa-pa /od 6 miesiąca życia/,
  • Potrafi wykonać proste polecenia np. ZRÓB BRAWO, PA-PA, POŚLIJ BUZIAKA, PRZYBIJ PIĄTKĘ,
  • Wskazuje palcem, jeśli chce coś dostać /9 miesiąc życia/,
  • Reaguje na polecenia  np. Pokaż gdzie jest mama, tata?
  • Rozumie polecenia DAJ, jeśli wyciągamy dłoń w kierunku dziecka i zabawki,
  • W 12 miesiącu życia pojawia się do 3 do 5 adekwatnych wyrazów/zwrotów dźwiękonaśladowczych.

Tato, Mamo pobaw się ze mną!

Oddaję w Twoje ręce zestaw zabaw, wierszyków i rymowanek, które mogą Ci pomóc stymulować rozwój mowy Twojego dziecka już od 1 miesiąca życia.

Pamiętaj, żeby nie wprowadzać za dużo na jeden raz- wybierz maksymalnie 3 propozycje i baw się systematycznie, gdyż powtarzalność jest bardzo potrzebna aby dziecko mogło rozpoznawać np. rymowankę i cieszyć się w momencie, gdy ją słyszy.

Podstawą zabaw z małym dzieckiem jest systematyczność i stopniowe dołączanie nowych zabaw, oraz zasada CZĘSTO I KRÓTKOJ

Próbuj zmieniać intonację, mów głośniej i ciszej, oczekuj od dziecka kontynuacji zabawy w momencie gdy ją przerwiesz- DZIECKO pokaże wzrokiem- patrząc na Ciebie, wokalizacją- NIE PRZERYWAJ, CHCĘ JESZCZE.

Naucz się odczytywać werbalne i niewerbalne sygnały, które są pierwszym krokiem do komunikacji.

Życzę WAM pięknej zabawy

mgr Magdalena Putyra

Różnice między logopedą a neurologopedą.

Często podczas umawiania się do gabinetu nie wiecie Państwo do jakiego specjalisty umówić swoje
dziecko.
Czy do logopedy? Czy do neurologopedy?

Musicie Państwo wiedzieć, że każdy neurologopeda jest też logopedą. Natomiast odwrotnie – nie.

Ukończenie studiów magisterskich lub podyplomowych z logopedii jest początkiem naszej drogi,
którą potem wybieramy w tzw. specjalizacji. Jeśli interesujemy się problemami słuchu kończymy
dodatkowo surdologopedię, która daje nam uprawnienia do pracy z osobami z wadami słuchu.

Jeśli interesują nas problemy neurologiczne zarówno dzieci jak i osób dorosłych czyli wady
genetyczne, praca z osobami po urazach, wypadkach kończymy neurologopedię.

Natomiast jeśli interesują nas problemy małych dzieci możemy również skończyć studia
podyplomowe z zakresu wczesnej interwencji i wspomagania rozwoju, które kończą nie tylko
logopedzi, ale także pedagodzy, psycholodzy, rehabilitanci, lekarze.
Musimy sobie zdawać sprawę, że obszary tematyczne, które interesują nas jako specjalistów szeroko
pojętej logopedii, specjalizują nas w pracy z różnymi Pacjentami i ich problemami.
Czyli, nie każdy logopeda/ neurologopeda będzie specjalistą w pracy z niemowlętami, małymi
dziećmi.
Nie każdy z nas będzie zajmował się obszarem jąkania, niepłynnością mowy.
Nie każdy z nas będzie potrafił pracować z dziećmi z ASD.
Nie każdy z nas będzie potrafił pracować typowo mięśniowo- miofunkcjonalnie.
Nie każdy z nas będzie potrafił pracować z problemami w zakresie karmienia, jedzenia czyli z
wybiórczością pokarmową, ARFIDEM.
Nie każdy z nas będzie pracować z dziećmi niemówiącymi wymagającymi komunikacji alternatywnej
lub wspomagającej.
Nie każdy z nas będzie potrafił pracować z osobą dorosłą po urazach mimo, że jest neurologopedą.
Każda z nas-specjalista z zakresu logopedii wybiera sobie w toku własnej pracy z Pacjentami swoje
obszary działań terapeutycznych i kończy bardzo wiele rożnych kursów, szkoleń, warsztatów
wzbogacając swoją wiedzę, aby w danej dziedzinie czuć się PROFESJONALISTĄ i wybrać sobie
odpowiednią grupę docelową PACJENTÓW.
Jeśli będziecie poszukiwać specjalisty dla swojego dziecka, nie szukajcie według tytułu logopedy czy
neurologopedy, tylko bardziej kierujcie się informacją w jakich obszarach, kategoriach wiekowych
dana osoba się specjalizuje. Dla dziecka z niedosłuchem zawsze wybierzcie surdologopedę, chyba ,że
dodatkowo będziecie obserwować problemy np. w zakresie jedzenia czy problemów
miofunkcjonalnych.

Mgr Magdalena Putyra